×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

اخبار ویژه

true
    امروز  پنج شنبه - ۵ اردیبهشت - ۱۳۹۸  
true
false

دیدار مرحله نیمه نهایی رقابتهای فوتبال جام ملت های آسیا از ساعت ۱۷:۳۰ دقیقه امروز دوشنبه به قضاوت کریستوفر جیمز بث از استرالیا در ورزشگاه هزاع بن زاید شهر العین آغاز شد که این دیدار با برتری ۳ بر صفر ژاپن به پایان رسید تا طلسم فینالیست شدن ایران ۴۷ ساله شود.

کارلوس کی روش که هشت سال سرمربی تیم ملی ایران بود و در این دیدار به صدمین بازی اش با این ایران رسیده بود، روی «صد» ماند و بعید است دیگر سرمربی تیم ملی ایران باشد.

تیم ملی ایران در این دیدار با ترکیب: علیرضا بیرانوند، مرتضی پورعلی گنجی، حسین کنعانی زادگان، رامین رضاییان، میلاد محمدی، احسان حاج صفی، امید ابراهیمی، اشکان دژاگه(۷۱ سامان قدوس)، علیرضا جهانبخش(۷۱ مهدی ترابی)، وحید امیری(۶۸ کریم انصاریفرد) و سردار آزمون به میدان رفت.

منبع: خبرگزاری مهر

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

false
false
true
  1. لطف الله بهرو

    بضاعت فوتبال ایران همین‌قدر است(./ ؟ / !)
    داشتنِ هنر و مهارتِ بازیِ فوتبال در “سطح/کلاس جهانی”،
    مسلّماً، مستلزمِ دیدنِ آموزش و آموختن/گذراندنِ دوره‌‌های بازیگریِ فوتبال (در آکادمی‌های فوتبال)، در “کلاس جهانی” است.
    (اما،
    نکته این‌جاست که)
    بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران،
    نوعاً، پرورش‌یافته‌/محصولِ زمین‌های خاکی! (و بازی با توپ‌های دو/سه‌لایه پلاستیکی و …)، هستند! و قس علی‌هذا… .
    مضافاً این‌که،
    برگزاریِ بازی‌های تدارکاتی، فقط و فقط! با تیم‌های ملی فوتبالِ کشور‌های گمنام!!!
    (و نبودِ حریف/رقیبِ تمرینی، و بازی‌های تدارکاتی در کلاس جهانی)،
    باعث فوبیا/ترسِ مرضیِ! بازیکنان تیم ملی فوتبال ما، از میدان‌ها/بازی‌های بزرگ شده است.
    به قول آقای کی‌روش،
    بازیکنان تیم ملی فوتبال ما
    در میادین بزرگ، “خودشان” نیستند!!!… .
    البته، آقای کی‌روش(و کادر فنی)، حداقل در چند مورد باید پاسخگو باشند/ توضیح بدهند که چرا در چند سال گذشته، به بازیکنانِ تمام‌کننده مثل آقایان … و …، یاد نداده‌اند که بتوانند دروازه خالیِ به آن بزرگی! را به‌راحتی باز کنند
    (آن‌هم از فاصله‌ی خیلی‌خیلی نزدیک)؟!
    چرا در تیم پزشکی/سلامتِ تیم ملی فوتبال ایران، یک روانشناسِ فوتبالی، وجود ندارد تا نحوه کنترلِ هیجان، استرس، ترس، …، را به بازیکنانِ تیم ملی بیاموزد که در موقعیت‌های حساس نظیرِ آن‌ صحنه‌ خانمان‌سوز! -که داور مسابقه (با این‌که حتی)اصلاً سوت هم نزده بود-، بی‌خودوبی‌جهت و متوهّمانه! پنج/شش نفری نریزند روی داور! و بی‌خیالِ توپ‌ومیدان شوند؟! و … .
    ای دریغا که جام قهرمانی از کف رفت. حیف شد واقعاً.

    (علی ایّحال،
    درخصوص آقای کی‌روش نباید احساسی عمل کرد؛
    هروقت یک سرمربی بهتر از آقای کی‌روش پیدا کردید -که سخت‌گیری‌های به‌ناحق! روا داشته‌شده در حق آقای کی‌روش را او هم پذیرفت-، با ایشان قرارداد ببندید و لی،
    وای به حال شما اگر اعتبار و جایگاه فعلیِ فوتبال ملی را از دست بدهید…).

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false